از "پ" تا "ی" _ دور ترین کرانه ی سابق

شاعر میفرمایند:

"دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن"

باید خدمتتون عارض بشم که منظور شاعر از "دی" فصل امتحانات و همون دیماه است...

"فردا که نیامده است فریاد نکن‌"... این مصرع هم کاملا مشخصه و اشاره به انتظار دانشجویان و تاخیر اساتید داره که گاها یادشون میره ورق هارو تصحیح کنن...

و در آخر شاعر عزیز با دیدن وضعیت غم و اندوه و انتظار دانشجویان.... از روی همدردی بر شانه ی آن بزرگواران زده و مصرع آخر خود را می سراید.....
"حالی خوش باش و عمر بر باد مکن"
و در آن قسمتی که میگوید " عمر بر باد مکن" گوش بزرگوار را میگیرد....
و میکشد.....
و قید میکند.... واااااااای به حالت اگر ترم آینده درس نخوانی.... وای.... وایییی

پ ن: خیام جان عزیزم.....ببخشید که تنت را در گور لرزاندم....نامت نیک و یادت گرامی 

پ ن۲: عکس از من نیست و از اینترنت گرفتم!