از "پ" تا "ی" _ دور ترین کرانه ی سابق

سلام به تو خواننده ی این وبلاگ... خواننده ی افکار من!

نمیدونم چند سالته! از کجایی! چی میخونی! و حتی نمیدونم این روزا حال خوبی داری یا نه!

اما میدونم هرشکلی هم باشی، قدمت رو چشم من! خوش اومدی به اینجا!  

من اینجا از تجربه هام نوشتم... از دوران کنکوری بودنم.. از ماجراهای دانشجوییم... از درد ها و شادی های خلاصه شده توی نوشته هام...

چه غصه ها و شادی هایی که در تار و پود این نوشته ها حل نشده! چه هلیاهایی که در این نوشته ها زندگی نکرده! 

برای همینم اینجا هم برام عزیزه و هم مقدس! 

پس از شما خواننده های عزیز قبل ورود به اینجا دوتا خواسته دارم! 

اول اینکه : " لطفا با لبخند وارد شوید!"

هم خودتون حالتون بهتر میشه و هم من خوشحال میشم که لبخند نشوندم بر لبای کسی!

و دوم اینکه: 

سالهاست منتظِریم و خودمان نمیدانیم.. بهتر است بگویم سالهاست منتظِریم بی آنکه بدانیم ما در ظاهر فقط اسم مان "منتظِر" بود و  او "منتظَر" .

وگرنه "منتظِر" واقعی  اوست که انتظار میکشد تا ما به خودمان کمی بجنبیم و اماده شویم برای بودنش! 

صلواتی برای  دل-شادی آن عزیزِ خسته از انتظار، همان یاس نرگس (عج)  

نویسنده: هلیا 

آدرس کانال تلگرام: https://t.me/hel_name

خوش باشید و پایدار